Një beb tjetër në familje!

Një pjestar tjetër i është bashkuar familjes tonë! 

Jaden lindi në 2 Shtator, 2020, peshonte 8 bs 10oz (3910gr) dhe 20.5 inç (52cm). Unë kisha caktuar lindjen cezariane atë ditë. Kam pritur vetëm tetë muaj midis 2 shtatzënive, dhe fakti që foshnja ishte mbi 8 bs (3900 gr)kishte probabilitet të madh për komplikime. Mjeku nuk donte të më vinte në rrezik mua apo foshnjën dhe më sugjeroi kirurgjinë cezariane.

Shumë nga ju nëna më kanë pyetur për eksperiencën e të pasurit një fëmijë gjatë pendemisë. Më lejoni t’ju them se lindja e Jaden ishte një përvojë shumë e ndryshme nga lindja ime e parë e Aidan. Me Aidan, burri im ishte atje në çdo vizitë me mjekun. Ne e quanim atë “Dita e takimit me bebin” sa herë që shkonim për një ekografi. Ishte e mrekullueshme të dëgjonim rrahjet e tij të zemrës së bashku. Ishim ne të dy sëbashku dorë për dore, duke pritur një beb të vogël.

Shtatzënia e Jadens konsistoi gjatë pandemisë. Ishte mjaft e frikshme ajo se çfarë po ndodhte në botë pasi ne u futëm në karantinë për tre muaj. Burri im nuk u lejua të vinte në asnjë nga vizitat e mjekut. Ndihej sikur ajo përvojë që ishim mësuar me Aidan na ishte hequr. Netët e takimit me Baby Jaden ishin vetëm midis Jaden dhe meje. Ndihesha paksa e frikësuar dhe e vetmuar. Ky udhëtim ishte i gjatë. Nëntë muaj të shtatzënisë, sisdomos gjatë karantinës, ndihen më shumë si një jetë.

Ditën e operacionit, ne u testuam për COVID 19 dhe shumë teste të tjera. Ndërsa prisnim për rezultatet, atëherë  fillonte edhe ankthi. Si do të duket foshnja? A do të kem dhimbje? Sa kohë derisa të jem në gjendje ta mbaj në krahë? Pesë orë e gjysmë më vonë, ne jemi në dhomën e lindjes, të gatshëm për kirurgjinë. Të paktën burri im u lejua të vinte në dhomën e lindjes, por nuk mund të dilte nga spitali. Dua të them, e kush do e linte të dilte? Më në fund mund t’i kisha të gjitha për vete.

Sapo arriti Jaden, ata ia dorëzuan burrit tim, i cili duhej të mbante 6 metra distancë nga unë. Ai e afroi Jaden pranë fytyrës time për të pasur disa sekonda me vete, por nuk kishte lëkurë në lëkurë si zakonisht me lindjen e Aidan. Herën tjetër kur pashë njeriun tim të vogël ishte 2 orë më vonë. Dy orë për një nënë që ka pritur 39 javë për të puthur dhe mbajtur foshnjën e saj duken si një jetë të tërë. Jam i sigurt se shumë nga ju e dinë atë ndjenjë. Këtë herë, ata na mbajtën vetëm dy ditë në vend të katër ditëve si normalisht në spital. Unë isha e lumtur që isha në shtëpi në Aidan, por faza e shërimit në shtëpi nuk është e njëjtë me shërimin në spital ku ke kaq shumë që kujdesen për ty.

E gjithë përvoja ishte shumë e nxituar. Për fat të mirë, ne kishim një suitë private dhe ndiheshim shumë rehat duke qenë pranë të njëjtit staf që kishim 17 muaj më parë, kur kishim Aidan. Spitali na shërbeu një darkë të veçantë një natë para se të shkonim në shtëpi për ne të dy. Si mund të mos shijoni ca bërxolla qengji dhe biftek të mirë pasi keni lindur një fëmijë? Ishte kaq xhest i bukur nga ana e tyre për t’u siguruar që ne të festonim ardhjen e foshnjës. Pas dy ditësh të gjata larg shtëpisë, ne e sollëm Baby Jaden në shtëpi për të takuar me Aidan.

WhatsApp Image 2020-09-15 at 19.42.39 (1)
WhatsApp Image 2020-09-15 at 19.42.39 (3)
WhatsApp Image 2020-09-15 at 19.42.39 (6)

Më ndiqni në Instagram @ledivokshi

Termat e privatësisë

Kushtet e faqes

Të gjitha të drejtat e rezevuara Ledi Vokshi 2020